Leon,in jesus en weer 60 km verder

op 16/9 al om 7.00 op pad lekker mijn muziek aan want de weg is alleen maar over doorgaande wegen en over industrieterrein. Veel van mijn collega pelgrims nemen de bus tot in het centrum. Om 12.00 in Leon hele mooie stad . Als ik in de stadsherberg aankom staat er een lange rij met mensen die een slaapplaats zoeken. De bokken en schapen worden van elkaar gescheiden zoals dat hoort volgens de nonnen die hier de scepter zwaaien.Omdat ik hele zere voeten had snel met een treintje een rondrit gemaakt langs alle bezienswaardigheden in de stad wat zeer de moeite waard was. Om 17.00 net toen de winkels weer open gingen hoosde het van de lucht dus ben ik lekker mijn bed in gedoken met mijn Ebook. Om 21.00 nog even een pelgrimszegening meegepikt en wel 35 pinquins gespot waaronder jonkies van rond de 25.

17/9 Om 6.50 op pad na het ontbijt. 2 Poolse meiden op sleeptouw die vanuit Leon wilden starten. Vol enthousiasme achter een groep anderen aangelopen terwijl ik wist dat de gele bewegwijzering de andere kant uit stond. Maar we zijn natuurlijk toch maar kuddedieren.Goed na een half uur bleek de groep dus op zoek naar het busstation en gingen wij gezellig verder de goede kant uit. Omdat ik het zat was alsmaar langs de doorgaande wegen te moeten lopen heb ik gekozen voor een alternatieve route door prachtig landschap mooi maar door mijn zere voeten kon ik er toch niet voor 100% van genieten. Rond 12.00 was ik gelukkig in Jesus (nee henk het is niet wat je vreest) het was de auberge die zo heet. Echt geweldig helemaal in de jaren 60 stijl met op alle wanden tekeningen, gedichten, spreuken en opmerkingen van mensen die hier door de jaren heen gelogeerd hadden. Die middag val ik voor het eerst sinds mijn voettocht twee uur in slaap. sàvonds lekker gegeten met Gilles en nog twee canadese meiden het journaal stond aan het bleek dat Barcelona getroffen was door een wervelwind en Pamplona de stad waar ik een aantal dagen tevoor was door heel veel regen en hagel.Snel even Ries gebeld en gezegd dat alles goed was . Nu die had er nog niets over gehoord dus met een gerust hart te bedde.

18/9 Om 7.00 van start heerlijk gelopen en 20 km verder ga ik de enige herberg in die er in dit gehucht te vinden is. Het is van de kerk en wordt gerund door twee jonge knullen die de hele middag muziek van Bob Dylan draaien. De boel is zwaar verwaarloosd en ik ben dolblij dat ik een eigen laken gekocht heb waar ik op lig. Veel mensen zijn al gebeten door bed bugs of wat voor beesten dan ook maar daarna moet je alles ontsmetten en voor behandeling naar het rode kruis . Maar met het avondeten maken ze een hoop goed dat is echt spaans en heerlijk voor die 6 euro´s.

19/9 ik plak alle vehalen maar achter elkaar aan omdat ik een aantal dagen geen beschikking over het internet had. Vandaag met Gilles opgelopen o.a door astorga echt een heel mooi plaatsje met bijbehorende kerken en gebouwen. Ik ga opnieuw proberen de foto,s bij te plaatsen ben net gedouched heb gezellig even met Nikki op msn gebabbeld en zal straks nog even met Ries bellen

Een avond met een gouden randje

Gisterenavond was nog mooier dan ik verwacht had. Naast de prachtige refugio waren ook de spaanse hospitelera`s heel vriendelijk en behulpzaam. Een uur voor het eten werden we verzocht in een halve cirkel buiten voor de deur te gaan zitten waarna beide vrouwen vertelden waarom ze dit werk deden en wat het hun bracht. Ze gaven een klein kaarsje rond en vroegen aan de pelgrims om ook te vertellen waar men vandaan kwam en eventueel waarom men de camino liep. Een ieder werd verzocht dit in zijn moederstaal te doen. De eerste vrouw die het kaarsje aangereikt kreeg schrok hier zo van dat ze dichtsloeg en helemaa niet wilde praten. Gelukkig had nummer twee wel de moed en langzaam aan verplaatste het kaarsje zich de kring rond en kregen we van 50 mensen te horen wie ze waren en wat hun tot de camino had gedreven.

Het hele gebeuren was heel indrukwekkend.Iedereen nam de moeite zijn verhaal te doen en de anderen luisterden en deden hun best de verhalen te volgen. Dat ging me in 4 talen goed af maar in het spaans, croaties en in het japans moest ik het toch af laten weten.

Een aantal redenen wil ik jullie niet onthouden. Ik loop al een paar weken op met een ouder frans echtpaar van 75 en 76. We praten niet veel met elkaar maar groeten elkaar regelmatig .Hun reden om de camino te lopen is dat het de wens van hun zoon was dat ooit te doen. Hij overleed recent op 40 jarige leeftijd en zei doen dit om hem .

Een van de pelgrims is piloot geweest in Bosnië en zoekt op de camino een mogelijkheid de dingen die zich voordeden een plek te geven.

Twee jonge duitse meisjes wilden gewoon eens iets anders en staan verbaasd over de mensen die ze op hun weg tegenkomen en de samenhorigheid die ze vinden. En dan de rest van de 50 mensen die de weg gaan vanuit hun geloof of op een anderee manier verdieping in hun leven zoeken.

Nadat iedereen zijn verhaal gedaan had en de dames bedankt hadden voor onze verhalen zette mijn mannetje van het doucheverhaal spontaan het Patre nostre in waarbij iedereen elkaar een hand gaf en de spaans franstalige katholieken het lied meezongen.(Ik hield het toen al lang niet meer droog)en mij vele anderen.Daarna nog lekker gegeten en toen naar buiten voor de zonsondergang. Om 21.30 lag een ieder te bedde vervuld van iets wat denk ik tegen vrede aanhangt.

Vanochtend om 4.45 het bed uit om te piesen. Ik heb het koud s`nachts en ik heb mijn slaapzak aan Ries mee gegeven dus lig ik met het gros van mijn kleren over elkaar aan in bed.Maar goed ik wil dus naar het toilet staat ons japanse vrouwtje daar al haar haar te doen met krultang en allerlei smeerseltjes echt helemaal bijzonder. Ik ben nog lekker anderhalf uur terug gedoken en om 6.45 waren we weer en route. Samen met Dennis en Gilles gestart ik ben ze al snel kwijt want ik ga als een slak. Inmiddels twee blaren en hele zere voeten . Het wordt er de volgende uren niet beter op en het lijkt wel of ze in brand staan.Na twee uur neem ik een pauze. Druiven een nectarine en een banaan weggespoeld met oude cola maakt dat ik er weer even tegen kan. Ik ben vergeten water mee te nemen. STOM Na nog een uur ben ik het zat ik ga zitten gooi mijn schoenen op de rugzak en leg de volgende 15 km op mijn teenslippers af. Prima oplossing. Ik loop mijn hele leven alop teenslippers dus waarom niet op mijn camino ? moren in Leon eens kijken of ze sandalen hebben. Nu nog even foto`s bijplaatsen en dan lekker voor een pelgrimsmenu de bar in.

comotie op de camino,30km verder en ik heb een blaar dus hoor er nu echt bij

Gisteren was een heerlijke dag . Niet leuk om te lopen omdat we alsmaar langs doorgaande wegen moesten met een hoop verkeer maar ik liep samen met Annie een francaise uit normandie en we hebben heel wat afgekletst. Samen lekker op het terras een bak koffie genomen en leuk contact gehad met twee jonge belgische knullen die op de fiets de camino doen.Omdat het een route van 17 km is zonder voorzieningen rijdt het rode kruis dagelijks een aantal keren de route op en neer en stopt dan bij elke pelgrim om te vragen of er problemen zijn.Bij het terras stonden ze in de rij om hun voeten,enkels en knieen te laten verzorgen.

s'avonds had ik voor het eerst sinds mijn wandeltocht eten gekookt en ik had net opgeschept toen bij Annie de stoppen doorsloegen. Jankend van tafel en een kwartier later rugzak gepakt en verdwenen. Gilles, Dennis en ik begrepen er geen jota van maar goed het bleek om twee ander vrouwen te gaan. Ik vond de hele toestand nogal overtrokken dus heb lekker mijn bordje leeg gegeten en ben gaan slapen. Vanochtend om 6.45 op stap .Ik zou voor de 20 km gaan maar ik heb twee heerlijke pauzes gehouden en dacht kom ik loop nog een dorpje verder. Dat valt dus altijd tegen maar goed ik ben wel heel blij dat ik het gedaan heb want ik zit nu in een geweldige auberge die opgetrokken is met lemen binnenmuren, een prachtige vloer van keienmozaiek en eigen klein kappelletje en als klap op de vuurpijl vraagt men elke pelgrim die er overnacht voor een vrijwillge bijdrage waarvan we vanavond met zijn allen gaan eten koken en gezamelijk eten.Bij goed weer vraagt men ook of we vanavond ook gezamelijk naar de zonsondergang willen kijen. Nu dat doe ik graag want ik geniet ook elke elke ochtend erg veel van de zonsopgangen.

Nu tot zover voor vandaag wordt vervolgd. Nog twee dagen en dan zijn we in Leon de laatste grote stad voor we Saniago aan gaan doen. Iedereen die dit leest een dikke kus en tot mails

Saai richting carrion de los condes

Vandaag een hele saaie route gelopen langs een doorgaande weg met gelukkig weinig verkeer. Gisterenavond heeft eropnieuw een vrouw een gat in haar hoofd gevallen bij het afstappen van het stapelbed. Het verbaasd me allemaal niet zo gek veel. Veel mensen zijn tussen de 50 en de 70 en die zijn toch niet meer zo soepel. Om jullie een beeld te schetsen van hoe de ochtend in zo'n refugio begint het volgende.

Om 21.30 liggen de meeste mensen in bed en wordt het rustig. Om drie uur gaat de eerste (vrouw) plassen waarna ze gaat liggen draaien waarbij de mensen rondom haar onrustig gaan worden . Om 5.00 is het welletjes en stapt de eerste vroege vogel uit bed en begint met zo'n koplampje op in zijn rugzak te rommelen heel voorzichtig maar altijd net hard genoeg om een of twee anderen wakker te maken. En dan is het hek van de dam. De een na de andere loopt met zo'n derde oog op concentreert zich op zijn rugzak maar laat dan iets vallen waardoor hij toch net even bij jou in je gezicht schijnt. Al met al om 6.00 is iedereen wakker en is het een run naar het toilet de wastafel en dan en route.

Door de mesetas naar Fromista

Vandaag een prachtige route gelopen door een MESETA.Dat is een hoogvlakte die doorsneden wordt door steile dalen.Nooit geweten dat het binnenland van Spanje zulke prachtig vergezichten te bieden had. Het was warm maar ik was al om 7.15 op pad en de zon bleef versluierd tot een uur of 11.00 maar toen was hij er ook direct goed.Ik had een lange etappe vandaag van 26 km maar dat was nu eenmaal niet anders. Toen ik er zo'n 20 km op had zitten brak ik bijna bij mijn enkels af en heb ik lekker een drie kwartier op mijn rugliggen luieren in een afgemaaid graanveld. Boven me heel erg hoog zweefden weer twee grote roofvogels.Echt dat is zo geweldig om te zien. De boeren mogen in verband met gekke koeienziekte de dode dieren niet meer op het land laten liggen waardoor de vogels meer moeite moeten doen om hun prooi te vinden. Wat ze wel te pakken krijgen is bijna altijd of oud of erg jong of ziek.

Nadat ik opgstaan was zat ik helemaal onder de zwarte beestje waarvan er nu nog steeds een in mijn fototoestel woont wat lastig is met foto's nemen. Ik moet eerst dat ding aan de kant schudden want anders komt hij steeds in beeld. Ik ben bang dat hij dit verhaal niet gaat overleven.

na mijn siesta ben ik heel rustig aan richting de auberge gelopen waar ik nadat ik aankwam bemerkte dat ik mijn reisgids verloren was. Eerst maar gedouched en mijn voeten verzorgd voor ik terug ben gaan lopen. Ik wist waar ik hem verloren was en dat was ongeveer een km of 2 voor de auberge. De camino is niet alleen een hele mooie route het is ook gelijk een soort van openbaar toilet. Je moet je voorstellen dat je kilometers loopt en toch af en toe moet plassen om van de grote boodschap maar niet te spreken. Waar je dus ook loopt zie je rugtassen langs de route en mensen in en uit het enige struikje komen wat er in die vlakten te vinden is. Mocht een ondernemer dit verhaal lezen volgens mij is het een gouden zet om langs de camino van die chemische toiletten te plaatsen met name wij vrouwen zouden u zeer dankbaar zijn. Maar goed vandaar dus dat ik wist waar mijn boekje moest liggen. Ter plekke aangekomen was er echter geen boekje te vinden tot ik terugkwam langs de receptie en hij daar op me lag te wachten. Tot zover het wonder van die dag.

Alweer 20 km verder.

Giterenavond inderdaad heerlijk gegeten en ons rotgelachen toen ik het verhaal van de mooie knul naast me deed.

10/09 Vandaag om 7.20 vertrokken en om 12.30 op plaats van bestemming.

Dit keer liggen we in een grote loods op een campingterrein maar alles is heel goed verzorgd.Gisterenmiddag was echt hemels om maar een beetje bij het onderwerp van de camino te bijven. Eerst heelijk gedouched toen mijn boek gelezen in het zonnetje en naar muziek geluisterd. De sfeer was zo ontspannen .Het was op het pleintje bij de kerk een dorp van niets met een winkel een bar een restaurant en verder niets maar iedereen was dik tevreden en gezellig.Dat zijn van die speciale momenten waarop je zou willen dat het altijd zo bleef en dat het overal zo zou mogen zijn. Gelukkig zijn de spanjaarden allemaal doorgelopen en bestaat ons gezeldschap voornamelijk uit canadeze, franse,noorse en allerlei andere nationaliteiten. Om een indruk te geven van wie de camino lopen het volgende. Er is een man die in silencio loopt dat wil zeggen dat hij niet praat. Ik groet hem regelmatig maar krijg natuurlijk nooit antwoord tot hij gisteren helemaal stuk binnenkwam en hij even vergat dat hij niet zou praten dus zij hij ola en sloeg gelijk zijn handen voor zijn mond maar moest wel lachen. Verder loopt er een echtpaar van 76 en 75, en een mevrouw van rond de 70 op haar gewone zwarte veterschoentjes. Verder veel stellen van vrienden en vriendinnen en dan natuurlijk de club waar ik bij hoor de mensen die alleen lopen.Nu tot zover. Ik gooi nog een euro in de computer om te zien of ik foto's bij kan plaatsen maar ik garandeer niets veel liefs voor iedereen die dit leest en tot de volgende keer.

Weer de wijde wereld in van Burgos naar Hornillos del Camino

Als ik s'avonds in bed kruip ligt de hele goe gemeente al te slapen. s'nachts wordt ik wakker en lilgt erineens een hele mooie jonge knul in het bed naast me (de stapelbedden staan twee aan twee aan elkaar geschoven) Nog met het verhaal van Gilles in mijn hoofden zijn hoop God te ontmoeten denk ik:MAAR ik lig mooi naast Jezus .De knul had echt zijn dubbelganger kunnen zijn.

Maar goed om 5.00 liepen de eerste mensen alweer te rommelen en loop ook ik weer de stad uit.dat blijf ik een beetje moeilijk vinden maar goed ik doe het toch en vind al snel weer mijn weg langs de gele pijlen op muren,stoepranden en palen.Eigenlijk is die hele Camino een soort van spoorzoeken. Ik ontmoet veel bekenden vanwie ik dacht dat ze al veel verder zouden zijn en de contacten zijn warm en hartelijk. Daarna gaat ieder weer in zijn eigen tempo verder.

Na 20 km ben ik in Hornillas del Camino . Volgens mijn gids hoor je dat in 6 uur te lopen zonder pauzes. Mijn tempo ligt aan de hoge kant want ik loop het in 5 uur met pauzes. je voelt na verloop van tijd trouwens nauwelijks nog dat je een rugzak draagt. De auberge is rond 14.00 vol maar de meneer die het zaakje runt rukt gewoon een paar deuren in het dorp open en er komen in allerlei zaaltjes en gebouwtjes nog ongeveer 40 slaapplaatsen vrij. Niemand hoeft gelukkig verder te lopen. En zie daar de noorse meiden en Gilles zijn ook weer van de partij.Dat wordt dus weer gezellig vanavond. Een pelgrimsmenu kost tussen de 8 a 10 euro en bestaat uit drie gangen.Meestal ontbijt ik in de auberge van spullen die ik zelf koop daarna loop ik een km of 10 en neem dan een kop koffie met een stuk belegd stokbrood . Tussendoor twee stuks fruit enveel water. Mijn budget ligt zo ongeveer op 20 euro per dag zonder uitgave van internet en postkaarten e.d.

Burgos een stad met een prachtige kathedraal

Gisterenavond heelijk gegeten met twee Noorse dames Wenche en Kirstien een Canadese man Gilles.Echt super gezellig. Grappig hoe iedereen heel direct is in zijn vraagstelling en in zijn antwoorden. De dames hadden er 10 jaar over gedaan om deze trip te gaan maken en de Canadees drie jaar.De dames hopen antwoorden te vinden over het leven en de canadees hoopt God te vinden op zijn tocht. Ik zit er dan toch maar een beetje schaapachtig bij. Ik heb pas een paar maanden terug bedacht dat het een leuke uitdaging zou zijn en hoe het leven in elkaar steekt daar kom ik vanzelf wel achter.Maar het is mooi om een ieder zijn verhaal te horen vertellen.De verhouding spaanse pelgrims neemt langzamerhand wel ernstig de overhand en ik spreek helemaal geen nederlanders meer.Momenteel zit ik in een hele nieuwe refugio direct naast de kathedraal waar vanavond weer een speciale mis gehouden wordt voor de pelgrims.Rondom de kathedraal zijn allemaal kleine straatjes met boogjes en nisjes en poortjes wederom vergelijkbaar met Perigueux.Het weer was koud en helder vannacht en ik heb vanochtend voor het eerst mijn vliesjack aangehad en gehouden.Het meneertje van de valDennisis gisterenavond in het ziekenhuis gehecht maar was om 23.30 terug zodat hij vandaag gewoon weer zijn Camino voort kan zetten.Vanochtend had ik vleugels en liep ik hard zingend 'Notre dame de Paris' mee te zingen mijn favoriete franse musical. Het moet trouwens vergelijkbaar zijn met een mierennest dat hele camino gedoe.Als iemand vanaf bovenaf het geheel zou kunnen overzien lopen er dus duizenden mensen achter elkaar aan van diverse plaatsen in europa naar die ene stad Santiago de compostella.Nu voorlopig ben ik nog maar in Burgos en zal ik blij zijn als ik er morgen weer uit kan lopen. Doe mij maar de vlakten en de heuvels.